Moj facet. Dokladnie moj narzeczony dostal kare 8 miesiecy pozbawienia wolnosci.

Jutro mija 2 miesiac. jest ciezko,zwlaszcza kiedy tak malo ludzi,z ktorymi mozna porozmawiac,ktorym mozna powiedziec co tak naprawde sie czuje.

Ale wiem,ze zawsze moze byc gorzej, Odwiedzam Go,z Jego mama co tydzien,On sam tez dzwoni codziennie,piszemy listy. Mozna powiedziec,ze jestesmy w stalym kontakcie. Tylko,ze to wszystko nie jest w stanie zastapic mi Jego dotyku,zapachu skory,czy widoku iskierek w Jego oczach.

Podobno tesknota ma nas uczyc jak bardzo wazny jest dla nas drugi czlowiek.

ja odkrylam,ze przez tesknote kocham Go bardziej.kazda czesc mojego ciala,kazda tkanka i koncowki rzes czy wlosow pachna tesknota.

Ale trzeba byc silnym,trzeba wierzyc,ze to wszystko wreszcie sie skonczy,ze bedzie mozna zaczac nowy rozdzial w zyciu. Wspolny rozdzial.

Najbardziej boje sie swiat i tej ciszy. smutku zamiast radosci.

ale ciagle sobie powtarzam ze musze byc silna dla Niego,ze On chcialby zebym byla silna.

wiec jestem. i czekam,ciagle zerkajac na kalendarz..